Bu Bir Duvar Değildir

“Duvar” kelimesi, Farsça “Değa” (kerpiç) ve “Vara” (korumak) köklerinden gelmektedir.

Duvar: Bir yapının yanlarını dışa karşı koruyan, iç bölümlerini birbirinden ayıran, taş, tuğla vb. gereçlerden yapılan
veya örülen bölme ögesi; engel, sonuç alınamayan yer (TDK)

Öyleyse bu, bir “duvar” değildir.

Tarih boyunca duvar birçok anlama gelmiştir. Aşılmak istenen bir engel, korunmak istenen bir şehir, sığınılmak istenen bir barınak… Tasarımcılar tarafından tasarlansa da, duvardan etkilenen kullanıcılardır. Dolayısıyla tasarımcı “Duvar nedir?” sorusuna cevap mı aramalı, yoksa bunu kullanıcıya mı bırakmalıdır

Birey, yaşamının büyük bir kısmını geçirdiği mekanlarda eylemleri ile duvar arasında doğrudan bağ kurabilmeli, kendini onunla ifade edebilmeli, onu kendine göre şekillendirebilmelidir. Bu nedenle tasarımda duvar parçalanmış, parçalar eğriseleştirilip köşelerinden arındırılarak duvarın rijitliği bozulmuştur. Artık duvar tamamen kullanıcının isteğine göre şekillenen, gerek sınırlayıcı, gerek dış mekana açılan, gerekse iç mekanı sokağa açan bir eleman oluşturacak şekilde kurgulanmıştır.

Birey evinde de olsa hala toplumun ve kentin bir parçasıdır. Binanın sokakla birleştiği nokta olan cephede yapılan tüm değişiklikler, bireyin kentte yarattığı etkidir. Tasarlanan esnek duvarın yarattığı hareketlilik ve panellerde tercih edilen renklerle birey, sokak ile iletişime geçmektedir. Kullanıma göre değişen panellerin kurgusu, her seferinde farklı renkleri öne çıkarmaktadır. Buna bağlı olarak kurgular değiştikçe, sokağın hissi de değişmektedir. Çünkü her rengin insana verdiği duygu farklıdır.

Konut, insanların içinde yaşamaya başlaması ile ev olur. Ev, bireyin benliğini yaşadığı ve güvende hissettiği mekandır. Günümüzde bireyler, aynı tip konutlar içerisinde farklı hayatlar yaşamaya çalışmaktadır. Konut evden kopmuş, insan aidiyet duygusunu kaybetmiştir. Bu tasarım bireyin kendini ifade edebilmesini duvar aracılığıyla sağlamayı, konutun ev anlamını yeniden kazanmasını dert edinmiştir.